Φωτογραφία από Antena
Οι διεθνείς κανονισμοί που διέπουν τα μέσα μεταφοράς, εναέρια, θαλάσσια και χερσαία είναι που καθορίζουν με σαφήνεια τον μέγιστο αριθμό επιβατών που μπορούν να μεταφερθούν, ανάλογα με τη χωρητικότητα και τις τεχνικές τους απαιτήσεις.
Η υπέρβαση αυτών των ορίων επισύρει αυστηρές κυρώσεις από τα αρμόδια όργανα ελέγχου. Η τήρηση αυτών των κανόνων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ασφάλεια και την εύρυθμη λειτουργία κάθε οργανωμένης πολιτείας. Ένα μέσο μεταφοράς που υπερφορτώνεται κινδυνεύει το ίδιο με μια υπερφορτωμένη κοινωνία.
Με την ίδια ακριβώς λογική, εκατοντάδες πολίτες, όπως και ο γράφων, εκφράζουν δημόσια τον προβληματισμό τους για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Η συνεχής και μαζική άφιξη πληθυσμών ασκεί αντικειμενικές πιέσεις σε στέγη, υγεία, εκπαίδευση, πρόνοια και αντοχή της χώρας.
Από την άλλη πλευρά, οι κυβερνήσεις και ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης υπενθυμίζουν ορθά την ανάγκη τήρησης των διεθνών υποχρεώσεων που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και τις συμβάσεις προστασίας των προσφύγων. Η ανθρωπιστική ευθύνη είναι αδιαπραγμάτευτη.
Η εξεύρεση ισορροπίας ανάμεσα στην ανθρωπιστική ευθύνη, την προστασία των συνόρων και τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής είναι πράγματι ένας λαβύρινθος. Για τον λόγο αυτό. κάθε κράτος οφείλει να σχεδιάζει πολιτικές με δύο πυξίδες: α) τις πραγματικές του δυνατότητες σήμερα, και β) το δικαίωμα των επόμενων γενεών να ζήσουν σε μια ασφαλή, σταθερή και ευημερούσα κοινωνία.
Τελικά, το ζητούμενο δεν είναι η λύπηση, αλλά η πολιτική υπευθυνότητα που οφείλει η πολιτεία μετρώντας τις αντοχές της και η Ελλάδα αποτελεί μια σταλιά στον Παγκόσμιο χάρτη όπως έχουμε δημοσιεύσει στον τοπικό Τύπο τον Ιούνιο του 2001. Μόνο έτσι εξασφαλίζουμε ασφάλεια για όλους. .
Γιάννης Η. Κάκανος – Υπαστυνόμος Β’ ε.α.
Αφήστε μια απάντηση