Τιμήθηκε η Μνήμη των Πεσόντων Αεροπόρων στα Χανιά 

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους πεσόντες αεροπόρους, πραγματοποιήθηκε στις 12 το μεσημέρι της Παρασκευής στα Χανιά, στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπορίας στη συμβολή των οδών Ηρώων Πολυτεχνείου και Στ. Τσιλιβάκη. Το παρόν έδωσαν πολιτικές, στρατιωτικές και αυτοδιοικητικές Αρχές, εκπρόσωποι φορέων, συλλόγων, ιδρυμάτων, συγγενείς πεσόντων και πλήθος κόσμου.

Χαιρετισμός του αντιπεριφερειάρχη Χανίων Νίκου Καλογερή:  “Βρισκόμαστε σήμερα εδώ στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων για να τιμήσουμε τους ανθρώπους οι οποίοι χάθηκαν υπερασπιζόμενοι σε καιρό ειρήνης την πατρίδα μας”. 

Χαιρετισμός Γενικού Γραμματέα Δήμου Χανίων Γιώργου Φραγκιαδάκη: “Εκ μέρους του Δημάρχου Χανίων και του Δήμου μας, θέλω να εκφράσω τον βαθύ σεβασμό μας στη μνήμη των αεροπόρων που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Σήμερα στεκόμαστε μπροστά σε αυτό το μνημείο για να τιμήσουμε ανθρώπους που δεν δίστασαν να αναλάβουν κινδύνους για να προστατεύσουν την πατρίδα, την ελευθερία και την ανθρώπινη ζωή.

Γιατί η προσφορά των ανθρώπων της Πολεμικής Αεροπορίας δεν βρίσκεται μόνο στην υπεράσπιση των συνόρων μας. Βρίσκεται και στις στιγμές που καλούνται να προστατέψουν ανθρώπινες ζωές, να βοηθήσουν έναν συνάνθρωπο, να σταθούν εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.

Η φετινή εκδήλωση έχει ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος.Μόλις πριν από δύο μήνες, η Πολεμική μας Αεροπορία θρήνησε δύο ακόμη ανθρώπους της. Δύο νέους ανθρώπους που είχαν μπροστά τους μια ολόκληρη ζωή.

Η απώλεια τους μας θυμίζει ότι πίσω από κάθε στολή υπάρχει ένας άνθρωπος με τη δική του ζωή, τα δικά του όνειρα και αγαπημένα πρόσωπα που τον περιμένουν να επιστρέψει.

Σήμερα, λοιπόν, η σκέψη μας βρίσκεται ιδιαίτερα κοντά στις οικογένειες όλων των πεσόντων, που συνεχίζουν να ζουν με τον πόνο της απουσίας.

Γιατί πίσω από κάθε όνομα που ακούγεται στο προσκλητήριο, υπάρχει μια απουσία που δεν αναπληρώνεται.

Επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο μια σύντομη προσωπική αναφορά. Ο πατέρας μου υπήρξε ιπτάμενος της Πολεμικής Αεροπορίας, εδώ στα Χανιά. Είχα λοιπόν την τύχη να μεγαλώσω κοντά σε έναν άνθρωπο που πίστευε βαθιά στην αξία της προσφοράς, στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Αυτές τις αξίες προσπάθησε να μου μεταδώσει. Και πιστεύω ότι είναι οι ίδιες αξίες που δίνουν τραυματικό νόημα στην έννοια του καθήκοντος.

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, ζωντανή όχι μόνο τη μνήμη των ανθρώπων που τιμούμε σήμερα, αλλά και τις αξίες που υπηρέτησαν.

Γιατί η μνήμη αποκτά πραγματικό νόημα όταν γίνεται στάση ζωής. Όταν η προσφορά, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός στον άνθρωπο, η δημοκρατία και η ελευθερία βρίσκουν θέση στις δικές μας καθημερινές πράξεις.

Αιωνία τους η μνήμη”.

Χαιρετισμός Διοικητή 115ης Πτέρυγας Μάχη Ταξιάρχου Αθανασίου Παπαμανώλη “Στεκόμαστε σήμερα με βαθύ σεβασμό και συγκίνηση μπροστά σε αυτό το Μνημείο, για να αποδώσουμε την οφειλόμενη τιμή στους αεροπόρους που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Η σημερινή τελετή, στο πλαίσιο του εορτασμού του Προστάτη της Πολεμικής μας Αεροπορίας, Αρχαγγέλου Μιχαήλ, δεν αποτελεί απλώς μια καθιερωμένη εκδήλωση μνήμης. Αποτελεί μια στιγμή περισυλλογής. Μια ευκαιρία να αναλογιστούμε το πραγματικό βάρος των λέξεων «Καθήκον», «Προσφορά», «Θυσία».

Γιατί πίσω από κάθε όνομα που είναι χαραγμένο σε αυτό το Μνημείο, υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Ένας αεροπόρος που επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή του στην υπηρεσία της Πατρίδας. Ένας συνάδελφος που μοιράστηκε τις ίδιες αγωνίες, τις ίδιες δυσκολίες και τα ίδια όνειρα με όλους εμάς. Ένας άνθρωπος που κάποτε αποχαιρέτησε τους αγαπημένους του, χωρίς να γνωρίζει ότι δεν θα επέστρεφε.

Και πίσω από κάθε τέτοια απώλεια, μια οικογένεια που έμαθε να ζει με την απουσία. Αυτούς τους ανθρώπους τιμούμε σήμερα. Και μαζί τους, τις οικογένειές τους, που σηκώνουν με αξιοπρέπεια το βαρύτερο τίμημα της προσφοράς στην Πατρίδα.

Η Πολεμική Αεροπορία υπήρξε διαχρονικά μια οικογένεια ανθρώπων με βαθιά αίσθηση της ελευθερίας, της τιμής και του χρέους.

Ανθρώπων που άφησαν πίσω τους τον τόπο τους, τις οικογένειές τους και τα προσωπικά τους όνειρα, για να υπηρετήσουν ένα ιδανικό μεγαλύτερο από τους ίδιους. Η θυσία τους δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Αποτελεί διαρκή υπενθύμιση της ευθύνης που αναλαμβάνει κάθε γενιά αεροπόρων.

Γιατί η ουσιαστικότερη τιμή προς εκείνους που έφυγαν είναι να συνεχίζουμε το έργο τους με την ίδια αφοσίωση, την ίδια υπευθυνότητα και με απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η σημερινή κοινή παρουσία της 115 Πτέρυγας Μάχης και των αποστράτων συναδέλφων μας. Μας υπενθυμίζει ότι η Αεροπορία δεν είναι απλώς μια υπηρεσία. Είναι μια μεγάλη οικογένεια, της οποίας οι δεσμοί δεν διακόπτονται με την αποστρατεία, ούτε ακόμη και με τον θάνατο.

Είναι μια αδιάκοπη συνέχεια γενεών που παραδίδουν η μία στην άλλη τις ίδιες αξίες, τις ίδιες παραδόσεις και το ίδιο αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Πατρίδα.

Ως Διοικητής της 115 Πτέρυγας Μάχης, αισθάνομαι ιδιαίτερα το βάρος αυτής της παρακαταθήκης. Έχουμε χρέος να διατηρούμε ζωντανή τη μνήμη των πεσόντων μας. Όχι μόνο με τελετές και λόγια, αλλά, με το καθημερινό μας παράδειγμα.

Με επαγγελματισμό, με συναδελφικότητα, με προσήλωση στην ασφάλεια και με ακλόνητη πίστη στην αποστολή μας. Σε εκείνους που δεν γύρισαν ποτέ, οφείλουμε περισσότερο από μία υπόσχεση μνήμης.

Τους οφείλουμε να στεκόμαστε αντάξιοι της θυσίας τους. Ας έχουν την ευλογία και την προστασία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ όλοι όσοι συνεχίζουν να υπηρετούν στους ουρανούς της Πατρίδας μας.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ”. 

Χαιρετισμός Προέδρου Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Παραρτήματος Χανίων Αντισμήναρχου ε.α. Μάρκου Γαλανάκη

Σήμερα βρισκόμαστε και πάλι εδώ, στον ιερό αυτό χώρο μνήμης, για να αποτίσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους εβδομήντα πεσόντες κατά την εκτέλεση του καθήκοντος αεροπόρους, που έχουν την καταγωγή τους από τα Χανιά και το Ρέθυμνο, ή υπηρετούσαν στα Χανιά, στην 115 ΠΜ.

Τα χαραγμένα στο μάρμαρο ονόματα τους μας θυμίζουν εκείνους που έφυγαν για μια διατεταγμένη αποστολή και δεν γύρισαν ποτέ στην οικογένεια τους.

Έπεσαν κατά την εκτέλεση του καθήκοντος που απαιτείται για την ελευθερία, την εθνική ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Πατρίδας μας.

Κάθε αποστολή στην Π.Α απαιτεί σκληρή εκπαίδευση, πειθαρχία, και αφοσίωση στο καθήκον.

Οι εβδομήντα αυτοί πεσόντες μπορεί να έφυγαν από τη ζωή, όμως δεν έφυγαν από τη μνήμη μας.  Η ελευθερία δεν είναι αυτονόητη. Η ειρήνη δεν είναι δεδομένη. Και η ασφάλεια της Πατρίδας μας απαιτεί εγρήγορση, υπευθυνότητα και ανθρώπους έτοιμους να αναλάβουν το βάρος του καθήκοντος. Σήμερα, το προσωπικό της Πολεμικής μας Αεροπορίας συνεχίζει αυτή τη δύσκολη αποστολή διατηρώντας, ετοιμότητα και υψηλή μαχητική ικανότητα, για την εκτέλεση της αποστολής με πίστη και αφοσίωση.

Και εδώ αναδεικνύεται η ουσιαστική υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στο προσωπικό της Π.Α.

Η Πολιτεία οφείλει να στέκεται δίπλα τους, διασφαλίζοντας κατάλληλες συνθήκες για την εκτέλεση της αποστολής τους, αλλά και τη δυνατότητα να ζουν με αξιοπρέπεια, μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Γιατί η αναγνώριση της προσφοράς τους απαιτεί πράξεις και όχι λόγια. Σε εκείνους που έπεσαν οφείλουμε αιώνια τιμή και ευγνωμοσύνη. Σε εκείνους που συνεχίζουν να υπηρετούν οφείλουμε, αν μη τι άλλο, την αναγνώριση του σπουδαίου έργου που επιτελούν.

Και στις οικογένειες των πεσόντων, οφείλουμε μια υπόσχεση: ότι οι άνθρωποι τους δεν θα ξεχαστούν ποτέ.

Γιατί η μνήμη δεν είναι μόνο ένα μνημόσυνο, μια κατάθεση στεφάνου ή μια τελετή σαν τη σημερινή.

Η πραγματική τιμή βρίσκεται στο να κρατάμε ζωντανές τις αξίες για τις οποίες εκείνοι αγωνίστηκαν: Αυτή είναι η παρακαταθήκη τους.

Ας κρατήσουμε, βαθιά λοιπόν τη μνήμη των πεσόντων αεροπόρων μας. Ας αντλούμε δύναμη από τη θυσία τους και να εργαζόμαστε με ενότητα, ομοψυχία και υπευθυνότητα για μια Ελλάδα ελεύθερη, ισχυρή και κυρίαρχη.

Αιώνια η μνήμη των πεσόντων αεροπόρων μας. Αιώνια η τιμή και η ευγνωμοσύνη μας”. 

Γιάννης και Ηλίας Κάκανος 

Στις… καθημερινές αφίξεις “μεταναστών” η Σέβη Βολουδάκη απαντά στα τοπικά Μ.Μ.Ε. 


Comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *