Ένας “φτωχός” τόπος, χωρίς πόσιμο νερό με 15 χωριά ήταν στο μακρινό παρελθόν, μέχρι και τη δεκαετία του 1950, το Ακρωτήρι Χανίων.
Ένας τόπος παρασκευής ασβέστη με πολλά ασβεστοκάμινα που λειτουργούσαν, ενώ η περιοχή αυτή αποτελούσε και χαρά των κυνηγών.
Μία μικρή πηγή με πόσιμο νερό υπήρχε στην Περβολίτσα και αρκετά πηγάδια στην λεκάνη του Βόθωνα που είχαν πόσιμο νερό, ενώ υπήρχαν και ελάχιστες άλλες πηγές, με υφάλμυρο νερό.
Στη δεκαετία του 1950 λειτούργησε και το στρατιωτικό αεροδρόμιο. Τότε μεταφέρθηκε εκεί από το Μάλεμε και η πολιτική Αεροπορία.
Οι απαλλοτριώσεις που δόθηκαν σε ιδιοκτήτες γης, τόσο για παραχώρηση εκτάσεων για να λειτουργήσει το αεροδρόμιο όσο και για διάφορους δρόμους, έδωσαν μια οικονομική ανάταση σχεδόν σε όλες τις οικογένειες του Ακρωτηρίου.
Και μέσα σε αυτή τη μελέτη αποζημιώσεων υπήρχε πρόβλεψη διαπλάτυνση δρόμων, φωτισμός, πεζοδρόμια. .
Κι ενώ από το 1957 μέχρι σήμερα πέρασαν 70 χρόνια, οι δρόμοι του Ακρωτηρίου στο σύνολο τους παρέμεναν χωρίς φωτισμό και χωρίς την εγκεκριμένη διαπλάτυνση. Τα χωριά στο σύνολό τους μετασχηματίστηκαν σε κωμοπόλεις. Ο τόπος απέκτησε ύδρευση και άρδευση.
Όλα άρχισαν να αλλάζουν προς το καλύτερο… εκτός από το βαθύ σκοτάδι, την διαπλάτυνση των δρόμων και την κατασκευή πεζοδρομίων.
Για τις διαχρονικές παραλείψεις, τα “Χ.ν.” τοποθετήθηκαν επανειλημμένα στο θέμα. Κατατέθηκαν μάλιστα αντίστοιχες ερωτήσεις στη βουλή από την Ελληνική Λύση.
.
Με αφορμή τις εργασίες που εκτελούνται σήμερα σε κεντρικούς δρόμους του Ακρωτηρίου για την εγκατάσταση αυτόνομου φωτισμού, επανέρχεται το ερώτημα γιατί ο φωτισμός δεν συνδυάζεται με τις αναγκαίες διαπλατύνσεις και τη δημιουργία πεζοδρομίων.
Ναι μεν ήταν απαραίτητος ο φωτισμός, αλλά για τους δρόμους που δόθηκαν απαλλοτριώσεις το 1957, οι εργασίες όφειλαν να γίνουν παράλληλα. .
Αντί γι αυτό βλέπουμε μπαλώματα. Βλέπουμε ένα Ακρωτήρι του οποίου τα περισσότερα χωριά έγιναν κωμοπόλεις χωρίς τον προσήκοντα σχεδιασμό που να παρέχει ασφάλεια στους ανθρώπους που κατοικούν, στους επισκέπτες και στους περαστικούς.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι άλλες επιμέρους “διορθώσεις”, αλλά η ολοκλήρωση των υποδομών που το Ακρωτήρι περιμένει εδώ και δεκαετίες.
Πόσα χρόνια ακόμα θα βιώνουμε τα λάθη και τις παραλείψεις του 1957; Έλεος!
Γιάννης και Ηλίας Κάκανος
Φωτ. 1, 2 και 3. Η κατάσταση της κεντρικής οδού από τη Σούδα για το Ακρωτήρι με την επικίνδυνη διασταύρωση στην είσοδο – έξοδο της Μεραρχίας Κρητών για τα Λενταριανά.
Φωτ. 4, 5, 6, 7, 8. Ο κεντρικός δρόμος από το ύψος του Προφήτη Ηλία με τα νέα φωτιστικά πάνω σε απαλλοτριωμένη γη μέχρι και το Πεδίο Βολής για Αερολιμένα.
Φωτ. 9, 10, 11. Στιγμιότυπα από την ευθεία της διασταύρωσης με τον κυκλικό κόμβο στο Πεδίο Βολής, μέχρι την διασταύρωση για αερολιμένα και άλλα χωριά, όπου στο σημείο αυτό υπάρχουν φωτιστικά σώματα με τους ιστούς να είναι αντιαισθητικοί εξαιτίας της οξείδωσης που έχουν υποστεί.
Φωτ. 12 και 13. Οι διασταυρώσεις του δεύτερου κεντρικού δρόμου για αερολιμένα στα σημεία για το Χορδάκι και άλλα χωριά και τα μοναστήρια Αγίας Τριάδας, Γουβερνέτου, συνεργεία τοποθετούν αυτόνομα φωτιστικά σώματα. Με την ευκαιρία αυτή να νοικοκυρέψουν οι αρμόδιοι και τις πληροφοριακές πινακίδες που έχουν τα χάλια τους.
Αφήστε μια απάντηση