Στα απίστευτα που μπορεί να φέρει η ζωή, χωράει και μια γνωριμία με τον συνεπώνυμο μου.
Το καλοκαίρι του 2002, ο Γιάννης Κ. Κάκανος, μαθηματικός από τις Σέρρες, παραθέριζε με την αρραβωνιαστικιά του Βαγγελιώ στις Βολεώνες Ρεθύμνου. Ήταν το χωριό καταγωγής του πατέρα της.
Σε μια στιγμή εντελώς ανύποπτη, καθισμένος στο καφενείο του χωριού και ξεφυλλίζοντας τα “Χανιώτικα νέα”, έπεσε πάνω σε ένα δημοσίευμα που υπογραφόταν από ένα άλλο Γιάννη Κάκανο.
Έκπληκτος, ρώτησε αμέσως τον καφετζή: “Πού μπορώ να τον βρω;”
Αυτή η ερώτηση ήταν η αφορμή. Την επόμενη μέρα βρεθήκαμε στα Χανιά. Από τότε, δεν είμαστε απλά γνωστοί. Αισθανόμαστε συγγενείς. Ίσως και να είμαστε. Και οι δύο έχουμε ρίζες από τη Μικρά Ασία.
Ο Γιάννης με τη σύζυγό του Βαγγελιώ ήρθαν και φέτος στο Ρέθυμνο. Έκαναν ένα ταξίδι αστραπή μέχρι τα Χανιά.
Συναντηθήκαμε σήμερα το απόγευμα οικογενειακά σε μια ταβέρνα στη Νέα Χώρα. Απολαύσαμε θαλασσινές γεύσεις, αλλά πάνω απ’ όλα απολαύσαμε αυτή τη σύμπτωση που κρατάει 24 χρόνια.
Γιάννης Η. Κάκανος
Αφήστε μια απάντηση